وقتی بچه بودیم ازمون میپرسیدن که دوست داری در آینده چی کاره بشی؟ احتمالا خیلیامون توی اون سن و سال دوست داشتیم که دکتر بشیم. چرا؟ چون توی این شغل میتونیم واکسن کشف کنیم، بیماریها رو درمان کنیم و جون آدمهای زیادی رو نجات بدیم.
هممونم میدونیم که تنها مسیر این شغل فقط و فقط از تحصیل توی دانشگاه بدست میاد که باید توی دبیرستان تجربی خونده باشی تا بتونی بعد از پشت سرگذاشتن همهی بدبختیهای کنکور و سختیاش وارد این رشته بشی.
خانمها و اقایان؛ این شما و این رشتهی پزشکی...
((فاصله))
همونطوری که گفتیم رشته پزشکی خیلی به زیست سه سال دبیرستان نزدیکه. البته ناگفته نمونه که شیمی تاثیر زیادی توی این رشته داره و روزی نیست که گذرتون به ترکیبات و ساختار دارو ها نیفته.
همین اول کاری خیالتونو راحت کنم که این رشته یه تفاوت خیلی بزرگ با بقیه رشتهها داره. اونم مدت زمان تحصیله. دانشجوهای این رشته باید دورهی هفت ساله رو پشت سر بذارن که به چهار دورهی مختلف علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، کارآموزی بالینی و کارورزی بالینی تقسیم میشه.
اما اگر از انصاف نگذریم رشته پزشکی یکی از رشتههاییه که دانشجو بیشترین دروس عملی رو در مواجهه با این رشته پشت سر میذاره. بعد به مرور میتونه متوجه زمینه کاری مورد علاقه خودش بشه از جمله فضای تحقیقاتی در دروس علوم پایه، فضاهای بالینی و...
دانشجویان با پایان دوره هفت ساله میتونن با توجه علاقه خودشون و پس از گذروندن دوره دو ساله که برای اقایون سربازیشون حساب میشه، در یکی از رشتههای تخصصی این رشته به ادامه تحصیل خودشون بپردازن.
حالا چطوری؟
اول از همه باید با شرکت تو آزمون دستیاری و موفقیت در اون آزمون، تخصص مورد نظرشون رو انتخاب کنن و تا آخر مقطع کارشناسی ارشدشون رو با همون جلو ببرن.
از رشتههای تخصصی پزشکی که تعدادشون کم هم نیست میشه به اطفال، قلب و عروق، بیهوشی و امثالهم اشاره کرد.
اما توی فوق تخصص دست دانشجو برای انتخاب رشته باز تره و میتونن ازبین رشتههای بیشتری مثل فوق تخصص خون و آنکولوژی، نفرولوژی و... بالاخره یکی رو انتخاب کنن.
شغل و محل کارشونم که معلومه.
فارغ التحصیلای این رشته میتونن در مطبها، بیمارستانهای خصوصی و دولتی، کلینیکها، باشگاههای حرفهای ورزشی و.... مشغول به کار بشن.
اما بد نیست سری هم به آمار بزنیم و ببینیم آمار قبولیا در چه وضعیتی به سر میبره؟!
به صورت کلی ظرفیت رشته پزشکی در دانشگاه های سراسری روزانه 3694 نفره که 390 نفر به صورت مازاد، 660 نفر به صورت شهریه پرداز و 645 نفر هم در دانشگاه آزاد قبول میشن.
نرخ اشتغال در پزشکی هم حدودا 70 تا80 درصده و جزو رشته هایی به حساب میاد که بازار کار خوبی تو کشور داره.
اگر شما هم سودای پزشکی در سر دارین میتونین به همین سایتی که میبینین مراجعه کنین و اطلاعات تکمیلی رو مطالعه کنین.
ما همراهتونیم.
توضیحات تکمیلی رشته پزشکی:
پس از گذراندن دوره پزشکی عمومی، دانش آموختگان پزشکی عمومی میتوانند با شرکت در آزمون دستیاری پزشکی برای گرفتن تخصص اقدام کنند. برای شرکت در این آزمون با مدرک پزشکی عمومی، میتوان در یکی از تخصصها و شاخههای رشته پزشکی ادامه تحصیل داد.1. . تخصص داخلی: ر این رشته پزشک، مهارت تشخیص، درمان و طبابت را دارا است. وظیفه پزشک داخلی، تشخیص، حل مسائل و مشکلات بالینی بیماران است. اگر چه در مواقعی درمانهای جراحی را به همکاران جراح خود میسپارد.2. تخصص جراحی عمومی: در گذشته جراحان عمومی اعمال ارتوپدی، اورولوژی و …. انجام میدادند ولی با ایجاد رشتههای تخصصی عملکرد آنان به جراحیهای دستگاه گوارش و تیروئید محدود شده است و جراحی سایر قسمتها به رشتههای فوق تخصصی سپرده شده است.3. پزشک خانواده: یکی از تخصصهای مراقبتهای اولیه است. این گروه از پزشکان تمام اعضا خانواده از کودک و بزرگسال گرفته تا افراد مسن را ویزیت میکنند و مراقبتهای اولیه برای انواع بیماریهای مشترک را انجام میدهند. همچنین، معمولأ مشکلات اصلی را تشخیص میدهند و بهدنبال آن، آزمایشهای تشخیصی موردنیاز را تجویز میکنند یا شما را به متخصص ارجاع میدهند.4. تخصص بیهوشی: این متخصصان داروهای لازم برای بیحسکردن یا بیهوشی طی جراحی، زایمان و فرایندهایی شبیه این را تجویز و علائم حیاتی بیمار را در زمان بیهوشی بررسی میکنند. همچنین، وضعیت اورژانس پزشکی بیمارستان مثل ایست قلبی یا مشکل تنفسی ناگهانی را مدیریت میکنند.5. تخصص طب اورژانس: این گروه از پزشکان معمولأ در اتاق اورژانس، تصمیمات مربوط به مرگ و زندگی افراد مریض یا آسیبدیده را میگیرند. وظیفه آنها حفظ جان افراد و جلوگیری یا کاهش احتمال ناتوانی و معلولیت است. این افراد در زمینههایی مثل احیا، حفظ علائم حیاتی و مراقبت از آسیب طی شکستگی و جراحتهای بافتی مهارت دارند و بر شرایطی که زندگی را تهدید میکند نظارت دارند.6. تخصص خون (هماتولوژی): این افراد درمورد خون و بیماریهای مربوط به آن مثل بیماری سلول داسیشکل، کم خونی، هموفیلی و لوسمی، اندامهای خونساز مثل طحال و همچنین غدد لنفاوی تخصص دارند. 7. متخصص اطفال: برای مراقبت از افراد جوانتر، از نوزاد گرفته تا سنین ۱۸سالگی و در بعضی موارد تا ۲۱سالگی، تخصص میگیرند. این متخصصان مراقبتهای اولیه مثل واکسیناسیون، ارزیابیهای کودک، چکاپهای دانشآموزی و درمان سرماخوردگی و آنفولانزا و واکسیناسیون را انجام میدهد. بیماریهای جدیتر و بغرنج باید به فوقتخصص اطفال ارجاع داده شوند تا درمانهای تخصصی دریافت کنند. بعضی از متخصصان اطفال در زمینههای مربوط به قبل از نوجوانی، کودک آزاری و موضوعات مربوط به رشد کودکان مثل اوتیسم، اختلالات رفتاری، سندروم داون تخصص دارند.
و بی شمار تخصص دیگر.در حال حاظر امکان تحصیل در رشته های پزشکی تا فوق تخصص وجود دارد.
"نکات جالب"
- علم پزشکی امروز بسیار گسترده شده است و علاوه بر بررسی درمان و شناخت بیماری ها، به تحقیق و بررسی درباره بیماری ها و عوامل بیماری زا نیز می پردازد.
- یک پزشک موفق، باید همواره بتواند در شرایط پر استرس، رفتار خود را مدیریت کند و در کمترین زمان، بهترین تصمیم را بگیرد.
- یک مشکل در مورد رشتههایی مثل پزشکی، وجود دوره طولانی تحصیل، بدون امکان کسب درامد تخصصی است.
- تا هفت سال ،درامد مستقل و قابل توجه ندارید.
توانمندی های لازم:
- پایه قوی در علوم زیست شناسی و شیمی
- روابط عمومی خوب
- صبر و حوصله در گذراندن دوره طولانی تحصیل و تحمل صحنه های دلخراش و ....
- داشتن روحیه همدلی
بازار کار رشته:
مطب شخصی
بیمارستان های و درمانگاه های خصوصی و دولتی
مراکز بهداشتی و درمانی شهری یا روستایی
تدریس در مراکز آموزش عالی و دانشگاه ها
تحقیقات علمی
برخی از وزارت خانه ها ،سازمان ها و شرکت های دولتی
واحد های درسی رشته:
دروس رشته پزشكي مباحث زیستی و بعضا شیمیایی است که برای شناخت ساختار بدن انسان و عوامل تهدید کننده سلامت به آن احتیاج دارید. این رشته مانند سایر رشته ها دارای دروس پایه(عمومی) و تخصصی است که در جدول زیر قابل مشاهده است :
|
رشته پزشكي
|
|
واحد های عمومی
|
اندیشه اسلامی 1 و 2، اخلاق اسلامی، انقلاب اسلامی، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، تفسیر موضوعی قرآن، زبان فارسی، زبان انگلیسی، تربیت بدنی 1 و 2، دانش خانواده و جمعیت
فیزیک پزشکی، بیوشیمی، آناتومی 1 و 2 و 3 و 4، روانشناسی، بهداشت، اصول خدمات بهداشتی، اصول اپیدمیولوژی و مبارزه با بیماری ها، زبان تخصصی 1 و 2 و 3، اصول تغذیه، فیزیولوژی 1 و 2، ژنتیک،
|
|
واحد های تخصصی
|
میکروب شناسی، بهداشت عمومی، بهداشت خانواده، ایمنی شناسی، انگل شناسی، پاتولوژی عمومی، جنین شناسی، فیزیوپاتولوژی، بیماری های گوارش، بیماری های قلب و عروق، بیماری های غدد داخلی، بیماری های خون، بیماری های ریه، بیماری های کلیه، بیماری های رماتیسمی، پاتولوژی اختصاصی، فارماکولوژی، نشانه شناسی، کارآموزی، بیماری های اعصاب، بیماری های عفونی، بیماری های جراحی، بیماری های زنان و زایمان، بیماری های کودکان، بیماری های روانی، آمار پزشکی و روش تحقیق، پزشکی قانونی، اپیدمیولوژی بیماری های شایع در ایران، تاریخ و اخلاق پزشکی
علاوه بر واحدهای درسی فوق، دانشجو باید دوره های کارورزی بالینی مختلفی را نیز بگذراند.
|